BMH in Beeld

Paula van Groesen

Ik ben Paula van Groesen, inmiddels 2,5 jaar werkzaam op de spoedeisende hulp van het Amphia
ziekenhuis in Breda. Na mijn stages te hebben gelopen op de acute opname afdeling en de
ambulance ben ik afgestudeerd. Omdat ik nog geen ervaring had met het werk op de SEH heb ik
eerst een traineeship gedaan op de SEH van het Amphia ziekenhuis. Er hadden al 2 toppers de weg
voor mij vrij gemaakt als medisch hulpverlener op de SEH. Ik ben erg blij dat ik de kans heb gekregen
om mezelf te ontwikkelen als medisch hulpverlener en werk met veel plezier met mijn leuke collega’s
op de SEH. Het werk op de SEH vind ik zo leuk omdat het erg divers is, geen dag is hetzelfde. De
patiënt de optimale zorg kunnen geven zodat de patiënt en familie zo comfortabel mogelijk zijn in
een situatie die voor hen vaak onbekend is zorgt ervoor dat het werk uitdagend blijft. Je doet dit met
alle collega’s en kunt altijd overleggen met ze waardoor ik elke dag weer meer leer. Ik heb nooit spijt
gehad van de opleiding en verwacht dit nog lang met veel plezier te blijven doen.

Chahid Doudouh

Ik ben Chahid Doudouh, 28 jaar, en werkzaam binnen Ambulancezorg Limburg-Noord op standplaats Venlo. In 2016 ben ik afgestudeerd aan de HAN in Nijmegen.  Tijdens de opleiding zouden velen heel wat studievertraging oplopen doordat niet iedereen een stageplek kon krijgen. Ik ben daarom actief op zoek gegaan naar een stageplek binnen de ambulancewereld. Ik was namelijk al van jongs af aan zeer gecharmeerd van de loeiende sirenes die ook weer snel achter de horizon verdwenen. Mensen redden, dat is wat ik zo graag wilde doen!
De BMH opleiding betrof een pioniersfunctie dat ik heb doorgezet binnen de ambulancezorg, want vanaf mijn diplomering is het allemaal heel snel gegaan.

In mijn laatste jaar van de opleiding heb ik stage gelopen binnen Ambulancezorg Limburg-Noord. De stage was voor beiden enorm positief bevallen waardoor ik ook de mogelijkheid heb gekregen om als eerste van heel Nederland een traineeship te mogen doorlopen. De ontwikkeling van het traineeship stond nog in de kinderschoenen en op dat moment was het sectoraal kader nog niet officieel. Echter vond ik het uiterst leuk en uitdagend om hieraan vorm te geven. Na het succesvol afronden van assessments mocht ik dus los. Geen begeleider die je op de vingers kijkt, geen zenuwen die je gek maken, niet bang hoeven te zijn om bepaalde zaken net wat anders te willen doen omdat een collega het jou zo heeft aangeleerd. Kortom, eindelijk zelfstandig kunnen werken met mijn collega chauffeur.

Nu een paar jaar verder kijk ik terug hoe ik ben binnengekomen en waar ik nu sta. Wat ik merk en voel is dat ik een enorme vooruitgang heb geboekt. Ik ben als mens en professional enorm gegroeid en dat heeft mij gedreven om mezelf nog meer te ontwikkelen, want stilstaan is voor mij geen optie. Ik werk daarom sinds kort ook als Rapid Responder op de ambulance. De meldingen variëren heel sterk wat deze functie echt uitdagend maakt. Ik ben nu in mijn eentje op pad en dien dus met vele zaken rekening te houden die normaliter door mijn collega chauffeur werd gedaan. Verschillende competenties worden meer op de proef gesteld en dat maakt het vak zo uitdagend!

Claire Kok

Afgelopen week schreef ambulancedienst Zuid-Holland Zuid een mooi bericht over BMH’er Claire Kok. Zij is sinds november 2019 in dienst bij de organisatie. De organisatie schrijft:
In onze groep werknemers van circa 70 ambulanceverpleegkundigen zit één vreemde eend. Zij is namelijk geen verpleegkundige. Maar ze kan en mag precies hetzelfde als haar collega’s en ze doet dat bovendien heel goed. Claire Kok heeft een ‘bachelor medische hulpverlening’ (BMH). Deze 4-jarige hbo-opleiding is nog vrij nieuw en biedt een ultrakorte route naar (onder meer) het werken op de ambulance. Een regulier opgeleide ambulanceverpleegkundige bouwt jarenlange klinische ervaring op door op steeds iets complexere ziekenhuisafdelingen te werken en dan de ambulanceopleiding te volgen. Met een BMH sla je die stappen grotendeels over.
Of liever gezegd, je doorloopt de praktijkscholing in supercompacte vorm. Claire: “Vanaf het eerste jaar loop je continu stages, waarbij je de praktijk koppelt aan de theorie. Dat is intensief en pittig. Het is de omgekeerde weg: mijn collega’s zijn voornamelijk geschoold door ‘doen’ en ik ben vertrokken vanuit theoretische kennis en onderzoek.” Claire en de andere ‘BMH’s’ die in Nederland werken – nog niet in grote aantallen – zijn hierdoor veelal jong. Zij is met 23 jaar veruit de jongste in onze ploeg. “Collega’s waren in het begin best afwachtend: wat kan zij precies, en gaat dat wel goed? Nu voel ik me geaccepteerd. Ook patiënten valt het op dat ik erg jong ben en zij vragen soms hoe dat zit. Dan leg ik het uit, dat deze opleiding knokken is maar dat mijn bevoegdheid dezelfde is. ”
Claire behoorde bij de eerste lichting BMH’ers die in 2017 automatisch ook de BIG-registratie ontving als erkend behandelaar. “Natuurlijk leer ik nog bij in de praktijk. Een klinische blik ontwikkel je met de jaren. Maar we leren allemaal elke dag bij.” Claire koos bewust voor deze korte weg, omdat voor haar als kind als vaststond dat ze op de ambulance wilde werken. “Zelfstandig werken, uitgedaagd worden, rustig blijven, nadenken wat de opties zijn en dan de patiënt de beste hulp bieden. Dat is wat ik wilde en wat al gelukt is. Het is net zo mooi als ik hoopte. Je komt in confronterende situaties, maar we zijn elkaars vangnet en de sfeer is hier fijn.”
Voorlopig is Claire de enige BMH’er in onze dienst. Bij succes zou het kunnen dat we in de toekomst meer BMH’ers aannemen. Het kan mede een oplossing zijn voor het tekort aan gediplomeerde ambulanceverpleegkundigen. Claire zelf staat inmiddels ook niet stil. Ze gaat komend najaar aan een bachelor rechten beginnen. “Ik wil uiteindelijk graag een functie in het gezondheidsrecht of medisch tuchtrecht vervullen. Maar ik wil het blijven combineren met het ambulancewerk.” Voor stilstaan is het nog te vroeg. Lachend: “Ik moet nog 47 jaar werken.”

Martijn Kalkhoven

Ik ben Martijn Kalkhoven, BMH’er bij de RAVU, de ambulancedienst in regio Utrecht.  Ondanks alle bekende tegenslagen heb ik het geluk gehad om mijn stages op tijd kunnen doen en ben ik in 4 jaar afgestudeerd, mede dankzij mijn huidige werkgever en het Witte Kruis in Kennemerland die mij de ruimte gaven om mijn stage op de ambulance te kunnen behalen.

Na mijn diplomering kreeg ik een traineeship van een jaar aangeboden door de RAVU en heb deze dan ook met beide handen aangepakt. Het was een tijd waarin de verdieping centraal stond en ik heb dit jaar ook echt nodig gehad om mezelf klaar te stomen voor het vak. Met veel ups en af en toe wat downs, want leren moet soms ook een beetje pijn doen. Het was een drukke en ontzettend leuke tijd die de RAVU enorm goed heeft gefaciliteerd. Of je er echt klaar voor bent weet je natuurlijk nooit, wel heb ik er alles aan gedaan om mezelf zover te krijgen.

Op 2 oktober 2019 heb ik dan ook mijn eindassessment met succes behaald, twee dagen daarna mocht ik “los”. Erg spannend, vooral de eerste twee weken waren heel onwennig, maar tegelijkertijd ook ontzettend leuk. Ik werd in een leuk team geplaatst met fijne collega’s en goede teamleiders.

Inmiddels werk ik alweer een aantal maanden zelfstandig. Ik ben me er van bewust dat ik pas net kom kijken en nog heel veel ervaring op moet doen. Ik bespreek dan ook veel hulpverleningen na met collega’s die al wat langer meedraaien om te zien hoe zij ernaar kijken. Plezier in mijn werk heb ik zeker, geen dag is hetzelfde en ze vliegen nog steeds om. Al met al heeft mijn relatief roekeloze keuze 6 jaar geleden me een ontzettend leuke baan opgeleverd!


Gilianne Verwig

“In februari 2017 studeerde ik af als BMH SEH aan de Hogeschool Utrecht. Hoewel de ambulance altijd mijn droom was heb ik destijds gekozen voor de differentiatie SEH door de toenmalige stand van zaken rondom de BIG- registratie. Het experimenteerartikel was toen nog niet van start gegaan. Ook vond ik het zelf prettig eerst wat ervaring op te doen op de SEH om vervolgens door te kunnen stromen naar de gele bus.Toch heb ik niet lang kunnen wachten. Eind 2017 werd ik aangenomen als trainee bij het Witte Kruis in Den Haag. Ik heb toen, parallel aan mijn traineeship, een tweede diploma BMH behaald. Dit keer met de differentiatie Ambulancezorg. Toen ik in juli 2018 slaagde voor mijn assessment bij de Academie voor Ambulancezorg mocht ik eindelijk als zelfstandig BMHer aan de slag op de ambulance. En dat doe ik nog steeds met heel veel plezier!”

“Ik vind heel veel mooi aan mijn vak. De vrijheid, het samenwerken met de chauffeur en ketenpartners, het onvoorspelbare en onplanbare, het á la minute moeten anticiperen op de situatie, het klinisch redeneren en het handelen. Het mooiste vind ik het korte doch intense contact met patiënt dat je hebt in de ambulance. Je ziet de mensen vaak op hun meest kwetsbare moment. Je komt in hun woning, in hun slaapkamer, in hun persoonlijke omgeving. Ze zijn in paniek, angstig, emotioneel en onzeker. Ik vind het fantastisch om mensen dan, in de korte tijd dat een ambulancerit duurt, alle aandacht en de best mogelijk zorg te geven die ik te bieden heb. Als je binnen een aantal minuten een goede vertrouwensrelatie hebt opgebouwd door de dingen die je zegt en doet denk ik dat ik mijn werk goed heb gedaan. Het gevoel dat je krijgt als de patiënt op de SEH je vriendelijk bedankt ”voor de goede zorg” is pure voldoening. Als achteraf blijkt dat je ook nog in de juiste richting zat (diagnostisch gezien) geeft dat een extra goed gevoel.”

“Mijn kracht als BMHer zit denk ik in persoonlijke kenmerken. Ik ben iemand met veel geduld en een groot empathisch vermogen. Ik denk dat die eigenschappen binnen de zorg erg belangrijk zijn. Natuurlijk heb ook ik wel eens een mindere dag, wat de reden daar ook voor mag zijn. Ik zorg er altijd voor dat de patiënt daar niets van merkt en niets tekort komt. Daarnaast ben ik een perfectionist. Dit uit zich in zorgvuldigheid en volledigheid in mijn onderzoeken en handelingen bij elke patiënt. De brede theoretische kennis die we als BMHers opbouwen tijdens de opleiding komt hierbij goed van pas. Hierdoor kan je goed klinisch redeneren waardoor de puzzelstukjes uiteindelijk op hun plaats vallen en je de juiste behandeling kunt inzetten.”


Hendrien ter Heide

Mijn naam is Hendrien ter Heide en ik werk als Medisch Hulpverlener bij UMCG Ambulancezorg in Drenthe. In 2014 startte ik na het behalen van mijn verpleegkunde diploma met de opleiding Bachelor Medische Hulpverlening aan de HAN te Nijmegen. De keuze was al snel gemaakt, want van jongs af aan wist ik al welk vak voor mij was weggelegd. Mijn moeder vertelde dat ik als jong meisje thuis kwam van school en plotseling tegen haar zei; ‘Mama, ik weet wat ik later wil worden: Ambulancezuster! Sindsdien ben ik die droom achterna gegaan.

Tijdens de opleiding tot verpleegkundige had ik graag meer willen leren over de acute zorg en alles wat daar bij komt kijken. Op een gegeven moment werd ik getipt over de BMH en ik was meteen enthousiast. Tijdens de oriëntatie stage in het eerste jaar van de opleiding kreeg ik min of meer het volgende doel opgelegd: Het noorden veroveren, want daar waren nog maar weinig mensen die van de BMH hadden gehoord en laten mijn roots nou net in het mooie Drenthe liggen!

Zodoende begon ik met mails versturen naar verschillende ziekenhuizen en RAV’s in Noord Nederland. UMCG Ambulancezorg gaf aan mij een stageplek te willen aanbieden in Emmen. Sindsdien ben ik niet meer weggegaan! In eerste instantie hadden het bedrijf en mijn collega’s veel vragen over de nog onbekende opleiding. Ik heb de ruimte gekregen om vragen te kunnen beantwoorden, door middel van bijvoorbeeld het geven van presentaties over de BMH aan alle werkbegeleiders van UMCG Ambulancezorg. Ik moet zeggen, het was soms best pittig om als eerste BMH’er het pad vrij te maken in Noord Nederland, maar het heeft mij veel gebracht. Mede hierdoor heb ik een persoonlijke groei doorgemaakt. Ik heb mij hard gemaakt voor de opleiding, voor mijn collega BMH’ers en voor mezelf. UMCG Ambulancezorg biedt nu zelfs de mogelijkheid aan ambulancechauffeurs om de opleiding (duaal) te volgen aan de HU. Wat een mooie ontwikkeling.  De BMH blijft zich maar ontwikkelen, het is gaan bloeien en heeft een plek verdiend én gekregen binnen de acute zorg. Dat is prachtig om te zien.

Of ik nog verder wil leren? Nee, voorlopig niet. Want hoe bijzonder is het dat mijn collega’s na bijna 40 jaar ervaring nog steeds niet uitgekeken zijn op dit vak. Elke dag leren zij nog iets nieuws, zien zij nieuwe dingen, waardoor zij zich blijven ontwikkelen. Geen dag, geen patiënt en geen rit is hetzelfde.

Of dromen werkelijkheid kunnen worden? Ja zeker, want kijk mij nou: Ik ben ambulancezuster! Ik heb het mooiste beroep van de wereld met de beste collega’s die ik maar kan wensen.


Nuray Erceyes

Ik ben Nuray Erceyes en al 3 jaar werkzaam op de spoedeisende hulp in het BovenIJ ziekenhuis in Amsterdam-Noord. Toen ik net begon met werken op de afdeling vond ik, maar ook mijn collega’s het erg spannend. Ik was de eerste BMH’er op de afdeling. Gelukkig is dit goed bevallen en werken er nu zelfs 8 medische hulpverleners op de afdeling. Er zijn zelfs dagen dat er in een dienst alleen maar medische hulpverleners werken. Ik vind het leuk om te zien hoe wij, als team, elkaar aanvullen en van elkaar leren.
Aan het begin van de dag bespreek je met je collega’s of je gaat triëren, coördineren of gewoon op de vloer staat. Wat het zo leuk maakt om op de spoedeisende hulp te werken is dat als je je dag begint nog geen idee hebt wat je allemaal te wachten staat. Geen dag is hetzelfde. Op rustige dagen kan je je bezighouden met neventaken.
Daarnaast geef ik in het ziekenhuis ALS en ATLS lessen en af en toe een ATLS-les bij Expertcollege. Tijdens een kantoordag of een rustige dag ben ik bezig met het voorbereiden van deze lessen.
De combinatie van werken op de werkvloer en lesgeven maakt het werk als BMH’er voor mij erg uitdagend.


Marjolein van der Waal

Ik ben Marjolein van der Waal en ik ben sinds januari dit jaar officieel in dienst als Medisch
Hulpverlener op de SEH van het Haga ziekenhuis. In mijn traineeship heb ik mijzelf kunnen
ontwikkelen in het ziekenhuis en nu werk ik met trots en plezier als volwaardige collega op de SEH.
Toen ik een jaar geleden mijn traineeship begon had ik nog maar twee mede BMH-ers, maar
inmiddels staan we zelfs met zijn achten op de vloer. Het is ontzettend leuk om te zien dat er steeds
meer BMH-ers bij komen en ook fijn verwelkomt worden. De nieuwe trainee’s begeleid ik inmiddels nu ook
en vanaf september ben ik officieel werkbegeleider van de stagiairs van de BMH.
Daarnaast ben ik sinds kort afdelingsdeskundige geworden, wat inhoudt dat ik collega’s ga toetsen
op voorbehouden handelingen. Er zijn wat dat betreft genoeg mogelijkheden en neventaken om uit
te voeren om je collega’s en jezelf verder te ontwikkelen.
Ik ben blij dat ik hier terecht ben gekomen en ik kijk ernaar uit dat we onszelf als BMH-ers verder kunnen ontwikkelen in de zorg.

Maarten Barten

Ik ben Maarten Barten en ik ben werkzaam als Bachelor Medisch Hulpverlener op de eerste hart hulp (EHH) en hartbewaking (CCU) in het Rijnstate ziekenhuis in Arnhem. Nadat ik een half jaar heb voorgewerkt op deze afdeling, ben ik inmiddels gestart met de CCU-vervolgopleiding. Het is voor mij erg bijzonder dat ik dit traject mag volgen, aangezien ik op dit moment de enige BMH’er ben op de afdeling en tevens de eerste BMH’er die de CCU-opleiding mag volgen aan de Radboud Health Academy!
Op de acute zorgafdeling EHH/CCU kom je in aanraking met diverse patiëntencategorieën en een groot scala aan aanvullende diagnostiek, zoals echocardiografie, pacemakertechniek en hartkatheterisatie. Ondanks dat de cardiologie één specialisme lijkt, is het toch ontzettend breed en dat maakt dit specialisme zo interessant.
Het is goed om te zien dat de BMH’er inmiddels op meerdere afdelingen inzetbaar is en de acceptatie binnen de gezondheidszorg groter lijkt te worden. Hopelijk zie ik in de toekomst meerdere medisch hulpverleners op de afdeling, zodat we samen bijdragen aan kwaliteit van zorg in de acute sector!


Stefan van Gorsel

Ik ben Stefan en werk nu 1,5 jaar op de interventiecardiologie van het Erasmus MC. Het werk levert mij vele uitdagingen en hoog complexe zorg op, wat voor mij zeer aantrekkelijk is. Ik kan in mijn werk alle uitstroomrichtingen van de BMH benutten. Geen dag is hetzelfde en elke casus vraagt een hoogwaardig denkniveau omdat je direct met de interventiecardioloog schakelt.


Iris van Diepen

Ik ben Iris en ik werk nu ruim 1,5 op de spoedeisende hulp van het BovenIJ ziekenhuis. Ik doe dit werk met veel plezier. Wat het voor mij leuk maakt is dat elke dag anders is en er is altijd wat te beleven. Omdat het een klein ziekenhuis is werken we veel samen met de artsen en kunnen we veel meedenken in het proces. Dit houdt het voor mij uitdagend.


Rianne van Ooijen

Ik ben Rianne van Ooijen en ruim 2 jaar aan het werk als bmher op de SEH. Dit doe ik in Tergooi ziekenhuizen op de locaties Hilversum en Blaricum. Tergooi is een van de eerste ziekenhuizen die is gaan werken met bmhers, en inmiddels zijn er al 11 bmhers op onze SEH aan het werk. De collega’s stonden vanaf het begin altijd open voor de bmh en tot op de dag van vandaag leren we van en met elkaar. We worden ingezet als coördinator, triagist, leerling begeleider en natuurlijk als bmher op de vloer. Ik vind het fantastisch om te zien dat steeds meer zorginstellingen open staan voor de bmh en ik hoop dat in de toekomst steeds meer zorginstellingen dit voorbeeld zullen volgen.


Amber Buitenkant

Hey hallo, Ik ben Amber ik werk nu zo’n 1,5 jaar op de SEH van het Bovenij ziekenhuis. Met mij werken er nog 6 andere BMH’ ers hier op de spoedeisende hulp. Dit zorgt voor een dynamisch en gemêleerd team! De combi van SEH- verpleegkundige en medische hulpverleners op de afdeling werkt erg prettig, we leren met en van elkaars kennis en ervaring!


Annelous de Graaf

Ik ben Annelous de Graaf en ik ben Medisch Hulpverlener in het Maasstad Ziekenhuis in Rotterdam op de Anesthesie. “Ik loop een traineeship van 1 jaar waarin ik praktijkervaring op mag doen onder supervisie (op afstand). De ervaringen en routine die je in het traineeship opdoet geven je zelfvertrouwen om als BMH’er aan de slag te gaan. Ik vertel er meer over in een column van het volgende NTvBMH!


Kelvin Zomer

Mijn naam is Kelvin Zomer. Ik werk op de SEH van het St. Antonius ziekenhuis. Ik ben bijna aan het einde van mijn traineeship, waarna ik eindelijk uitgebreider aan het werk mag. Het meest interessante aan de SEH, voor mij, is dat het dynamisch is aan meerdere kanten. Het voornaamste zijn natuurlijk de patiënten die je op een SEH ziet, maar daarnaast ook alle organisatie en veranderingen op de SEH maken het een heerlijke afdeling om op te werken.


Koen Oosters

Ik ben Koen Oosters en sinds 1 januari 2018 ben ik zelfstandig aan het werk als BMH-er binnen de ambulancezorg. Dat doe ik in Den Bosch, wat valt onder de RAV Midden-West-Noord Brabant.
Nu ik zelfstandig werk is het ambulancewerk nog veel leuker geworden dan tijdens stage of een traineeship. Ik mag het nu echt helemaal zelf doen samen met de ambulancechauffeur.
Door de regio kom ik op verschillende plekken zoals op andere ambulanceposten of de spoedeisende hulp meer BMH-ers tegen, super leuk om te zien dat de BMH langzaam een plek krijgt binnen het zorglandschap van Nederland.


Renate den Haag

Ik ben Renate den Haag en werk in het Groene Hart Ziekenhuis in Gouda als Medisch Hulpverlener SEH. Ik ben de derde BMH’er die hier werkzaam is, één van mijn werkbegeleiders was ook een BMH’er. Het werk zelf vind ik nog steeds ontzettend leuk. De verschillende patiëntencategorieën maken het werk zo aantrekkelijk, de ene keer sta ik te gipsen terwijl ik een kwartier later een trauma aan het opvangen ben. Ook de verschillende leeftijden bij de patiënten trekken mij erg aan, zo zie je baby’s, peuters, kleuters, pubers, volwassenen en geriatrische patiënten die allen een eigen benadering vragen. Vaak leer ik nog nieuwe dingen, mijn collega’s zijn altijd enthousiast om mij iets uit te leggen of een nieuwe handeling aan te leren. Sinds ik mijn traineeship heb afgerond leer ik dienstcoördinator te zijn. Bij het coördineren merk ik dat het ook wel eens hectisch kan zijn op de SEH, dit maakt het soms een hele uitdaging. Maar wel één die ik graag blijf beoefenen!

Nieuwsbrief

Mis niets meer en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen binnen de NVBMH.

Contact opnemen?